DZIENNIK
Redaktorzy
   Felietony
   Reportaże
   Wywiady
   Sprawozdania
Opowiadania
   Polowania
   Opowiadania
Otwarta trybuna
Na gorąco
Humor
PORTAL
Forum
   Problemy
   Hyde Park
   Wiedza
   Akcesoria
   Strzelectwo
   Psy
   Kuchnia
Prawo
   Pytania
   Ustawa
   Statut
Strzelectwo
   Prawo
   Ciekawostki
   Szkolenie
   Zarządzenia PZŁ
   Przystrzelanie
   Strzelnice
   Konkurencje
   Wawrzyny
   Liga strzelecka
   Amunicja
   Optyka
   Arch. wyników
   Terminarze
Polowania
   Król 2011
   Król 2010
   Król 2009
   Król 2008
   Król 2007
   Król 2006
   Król 2005
   Król 2004
   Król 2003
Imprezy
   Ośno/Słubice '10
   Osie '10
   Ośno/Słubice '09
   Ciechanowiec '08
   Mirosławice '08
   Mirosławice '07
   Nowogard '07
   Sieraków W. '06
   Mirosławice '06
   Osie '06
   Sarnowice '05
   Wojcieszyce '05
   Sobótka '04
   Glinki '04
Tradycja
   Zwyczaje
   Sygnały
   Mundur
   Cer. sztandar.
Ogłoszenia
   Broń
   Optyka
   Psy
Galeria
Pogoda
Księżyc
Kulinaria
Kynologia
Szukaj
autor: Capistrano22-11-2026
KRONIKI STUMILOWEGO KORYTA
  (odcinek 2)


--> Odcinek 1

Wielkie rozdawanie stanowisk, czyli koryto musi mieć swoich strażników

W Stumilowym Korycie nastał dzień niezwykle uroczysty.
Towarzysz Bolesław postanowił przeprowadzić reorganizację.
Nie była to pierwsza reorganizacja. Poprzednie odbywały się regularnie, zwykle wtedy, gdy ktoś zaczynał pytać o efekty pracy.

Bolesław zwołał więc wszystkich do Wielkiej Sali Pod Dębem.
— Towarzysze! Musimy postawić na fachowców!
Zwierzęta zaczęły bić brawo.
— Na ludzi… to znaczy zwierzęta sprawdzone, lojalne i oddane naszej wspólnej sprawie!
— A kompetencje? — zapytał Labrador.
— Kompetencje? — zdziwił się Bolesław. — Oczywiście! Lojalność jest przecież najwyższą formą kompetencji!

Pierwsze stanowisko otrzymała Sowa Regulaminowa.
Sowa była znana z tego, że potrafiła napisać trzy strony wyjaśnień do jednego zdania, po czym sama nie wiedziała, co miała na myśli.
— Sowa będzie odpowiadała za regulaminy! — ogłosił Bolesław.
— Ale czy ona je rozumie? — padło pytanie z sali.
— Nie musi! Ważne, że potrafi je pisać!

Kolejne stanowiska rozdzielano równie starannie.
Jeden zwierzak został odpowiedzialny za kontrolowanie kontrolujących.
Drugi za interpretowanie interpretacji.
Trzeci za pilnowanie, żeby nikt bez zgody Bolesława nie interpretował niczego samodzielnie.

Powstała również specjalna Agenda Personalna.
Jej zadaniem było czuwanie nad tym, by do ważniejszych funkcji nie dostali się przypadkiem mieszkańcy lasu posiadający własne zdanie.
— Towarzyszu Bolesławie — zapytał młody spaniel — a co z doświadczeniem?
— Doświadczenie bywa niebezpieczne, młody kolego. Człowiek doświadczony zaczyna zadawać pytania.
— A wiedza?
— Wiedza prowadzi do dyskusji.
— A dyskusja?
— Dyskusja prowadzi do nieporozumień.
— To co mamy robić?
— Popierać uchwały!

Następnego dnia przy głównym korycie ustawiono tablicę organizacyjną.
Była tak rozbudowana, że do jej przeczytania potrzeba było drabiny, trzech dni urlopu i dobrych okularów.
Nikt jednak nie potrafił wskazać, kto za co odpowiada.
Wszyscy wiedzieli tylko jedno:
Za wszystko odpowiadał Bolesław, ale za nic nie ponosił odpowiedzialności.

Stary Labrador przyjrzał się tablicy i powiedział:
— Kiedyś do pracy wybierano tych, którzy potrafili coś zrobić. Teraz wybiera się tych, którzy potrafią nie przeszkadzać.
A Bolesław?
Bolesław był szczęśliwy.
Wreszcie otaczały go zwierzęta, które nie zadawały niewygodnych pytań.





Brak komentarzy do tego listu

Szukaj   |   Ochrona prywatności   |   Webmaster
Tetra Polska Sp. z o.o.